pl | eng

Długopisanie
– 15 milionów potencjalnych dzieł sztuki dziennie

Czytano 2788 razy



Źródło: http://arianereichardt.blogspot.com/2011_07_01_archive.html

Wynaleziony w 1938 roku przez Węgra Laszlo Josefa Biró długopis, to wynalazek epokowy. Już pierwszego dnia sprzedaży, mimo niebotycznej ceny 100 dolarów za sztukę, nabywców znalazło 8 tysięcy długopisów. Aktualnie na całym świecie sprzedaje się ich 15 milionów dziennie. Droga długopisu na salony nie była oczywista. W stosunku do pióra, długo uchodził za narzędzie gorszej klasy. Kiedyś rysowanie długopisem kojarzyło się z ukradkowymi szkicami w zeszycie szkolnym. Od jakiegoś czasu długopis jest jednak pełnoprawnym, choć ekskluzywnym, narzędziem artystycznym. Wraz ze wzrostem ruchów anty-sztuki, takich jak Fluxus z 1960 roku, liczba znanych artystów wykonanujących rysunki przy użyciu długopisu znacznie wzrosła, zwłaszcza w ostatniej dekadzie. Najbardziej znamym wirtuozem tego narzędzia jest urodzony w Seulu nowojorczyk Il Lee. Ten ponadpięćdziesięcioletni artysta zaczął używać długopisu w swojej twórczości ponad 30 lat temu i konsekwentnie używa go do dziś. Pracuje w różnych skalach, na papierze i na płótnie, zachwycając rozległością podejść i mediów, rysuje w negatywie i pozytywie, bada zarówno linię, jak i formę. Il Lee stworzył długopisem spójny wszechświat, który wciąż rozszerza się we wszystkich kierunkach.


Il Lee, 1. Bez tytułu 182, 1982, długopis na papierze, 2. BL-060, 2005, długopis na płótnie.
Źródło: http://gateway.pratt.edu/eye-on-alumni-nov/

Il Lee jest podziwiany przez krytyków, a jego prace były wystawiane w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, w San Jose Museum of Art, w Queens Museum of Art, Vilček Foundation w Nowym Jorku, w Collection Crow Sztuki Azjatyckiej w Dallas, w Brooklyn Museum, w Smithsonian Museum of Art i Narodowym Muzeum Sztuki Współczesnej w Korei. Jego twórczość jest reprezentowana w najważniejszych kolekcjach sztuki współczesnej na świecie.


Il Lee. BIC artworks. Źródło: thejealouscurator.com

Duże prace Il Lee są aktualnie częścią wystawy w The Aldrich Contemporary Art Museum w Ridgefield w Connecticut pt. Rysunki długopisem wykonane od 1950 roku (od 24 marca do 25 sierpnia 2013).
http://www.artprojects.com/index.php/news/il_lee_at_the_aldrich_contemporary_art_museum/
Inni artyści uczestniczący w wystawie, to: Rita Ackermann, Bill Adams, Alighiero Boetti, Dawn Clements, Russell Crotty, Jan Fabre, Alberto Giacometti, Joanne Greenbaum, Martin Kippenberger i Toyin Odutola.

Jan Fabre, belgijski artysta multimedialny, dramaturg, reżyser, choreograf i scenograf mieszkający i pracujący w Antwerpii, znany jest z performance'ów i akcji multimedialnych z pogranicza sztuk. Jedną z nich była Bic-Art Room z 1980 roku, kiedy artysta został zamknięty na trzy dni i trzy noce w białym sześcianie pełnym różnych obiektów. Korzystając z niebieskich długopisów Bic zarysował te obiekty, traktując je jako alternatywę wielkiej sztuki (gra słów Bic i Big). Hour of Blue to seria składająca się z trójwymiarowych obiektów i rysunków wykonanych przy użyciu niebieskich długopisów Bic w latach 1986 i 1990.


Jan Fabre. Tivoli castle. Zdjęcie Gilliom Werner Claessens – Art via Pinterest


Źródło: http://www.only-apartments.com/news/jan-fabre-bic-vienna/

Alighiero Boetti, jedyny nieżyjący już artysta na wystawie mistrzów długopisu, włoski artysta konceptualny, członek ruchu Arte Povera, znany jest głównie z serii haftowanych map świata, niemniej stworzył także wiele solidnych rozmiarów Lavori Biro (malowidła długopisem) zawierających zagadki, kalambury i językowe kody, w których litery alfabetu stanowią dopełnienie wypełnianych długopisem pól. Zapraszał do tej pracy przyjaciół i znajomych, żeby pomogli mu wypełnianiać duże kolorowe fragmenty wieloczęściowych dzieł.


Alighiero Boetti. “Che fare?”. Kunstmuseum Liechtenstein. 2010
Źródło: www.contemporaryartdaily.com

Russell Crotty jest artystą, który swoją twórczość łączy z pasją astronomiczną, którą przejawia od bardzo młodego wieku. Z biegiem lat stał się znakomitym astronomem amatorem. Wykorzystuje swoją kolekcję teleskopów, aby obserwować gwiazdy i ciała niebieskie, podobnie jak XIX-wieczni astronomowie, przez wizjer, a nie za pośrednictwem urządzeń cyfrowych. Następnie interpretuje je, tworząc własne globusy oraz rysunki i książki. Używa do tego oczywiście długopisu.


Russell Crotty. Astronomiczne globusy. Vancouver Art Gallery, Kanada. 2003
Źródło: http://www.russellcrotty.com/astro.html

Z kolei Rita Ackermann, pochodząca podobnie, jak wynazlazca długopisu, z Węgier, mieszka i tworzy w Nowym Jorku. Jej twórczość obejmuje malarstwo, kolaże, rysunki, T-shirty, a nawet projektowanie deskorolek i bielizny. Zajmują ją problemy egzystencjalne i feministyczne. Długopis jest jednym z wielu narzędzi, którymi sie posługuje.


Rita Ackermann. III Wojna Światowa dookoła mojej czaszki. 1996–1997. MOCA. Miami
Źródło: http://miamirail.org/summer-2012/rita-ackermann/

Każdy z twórców posługujących się długopisem znalazł w tym narzędziu zupełnie inne inspiracje. Mark Powell rysuje długopisem porterty na starych kopertach i dokumentach. Kolekcja prac artysty do obejrzenia tu: http://www.flickr.com/photos/markpowellart/


Źródło: http://www.thisiscolossal.com/2012/03/new-vintage-envelope-portraits-by-mark-powell/

Lori Ellison jest dla odmiany mistrzynią rysowanych długopisem wzorów i deseni. Pracowice zapełnia nimi kartki notesów i szkicowników, ilustruje poezje.


Lori Ellison. Untitled-Book Drawing. Źródło: flatfiles.pierogi2000.com


Nie sposób wymienić wszystkich. Więcej prac możecie obejrzeć na furgaleryjnym Pintereście: http://www.pinterest.com/furgaleria/bic/. Wymienię jeszcze kilka nazwisk ilustratorów, prace można znaleźć bez problemu w internecie: Thomas Muller, Morten Løfberg, Carine Brancowitz, Andrea Joseph, Heike Weber. Zachęcam Was do poszukiwań, a ja idę kupić paczkę niebieskich długopisów. ;-)  


Joanna Furgalińska