pl | eng

Czerwona jak puchar wina, biała jak śnieżna lawina*
– o polskiej fladze w sztuce

Czytano 98 razy


100 lat zobowiązuje. W 100.lecie odzyskania niepodległości nie możemy nie zająć się najważniejszym, obok hymnu i godła symbolem Niepodległej. Symbolem wszechobecnym w naszej przestrzeni publicznej – poską flagą. Flaga Państwowa Rzeczypospolitej Polskiej – prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej i proporcji 5:8, umieszczony na maszcie. Ustawa stanowi, że barwami RP są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego. Barwy flagi są odwzorowaniem kolorystyki godła państwowego, który stanowi orzeł biały na czerwonym polu. Zgodnie z zasadami heraldyki pas górny reprezentuje białego orła, a dolny czerwone pole tarczy herbowej. Według symboliki używanej w heraldyce koloru białego używa się jako reprezentację srebra, oznacza on także wodę, a w zakresie wartości duchowych czystość i niepokalanie. Kolor czerwony jest symbolem ognia i krwi, a z cnót oznacza odwagę i waleczność. Tyle o fladze mówi ustawa. A co mówią o niej polscy artyści?

Im bliżej rocznicowej daty, tym temat polskiej tożsamości staje się gorętszy. W ostatnich latach zorganizowano kilka wystaw dotyczących różnych aspektów polskości i definiującej ją symboliki: Późna polskość. Formy narodowej tożsamości po 1989 roku w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski (2017), Ojczyzna w sztuce w krakowskim MOCAKu (2018), Historiofilia. Sztuka i polska pamięć w Starej Drukarni Naukowo-Technicznej w Warszawie (2017), Dziedzictwo w Pałacu Kultury (2017), Polki, patriotki, rebeliantki w galerii miejskiej Arsenał w Poznaniu (2017) oraz Flaga w Galerii Narodowego Centrum Kultury Kordegarda w Warszawie (2017) – wystawa dzieł z motywem narodowej flagi w sztuce współczesnych polskich artystów. Z wystaw tych wynika oczywisty wniosek, że jesteśmy na etapie definiowania na nowo polskiej tożsamości. Polska symbolika to już nie (lub nie tylko) bociany, łany zbóż, wierzby przydrożne, Chopin i Pan Tadeusz. To już skansen. Co nas zdefiniuje? Czy przeważy wątek martyrologiczno-traumatyczny, czy uda nam się znaleźć w sobie narodową radość i optymizm okaże się w najbliższej przyszłości.



Ireneusz Walczak, Niektórzy Polacy już się nauczyli patriotyzmu. 2010 Źródło: http://rynekisztuka.pl
 

Artyści, którzy odeszli
w ostatnich dwunastu miesiącach

Czytano 168 razy


Jak co roku, 1 listopada sporządzamy listę tych artystów, którzy opuścili nas w ostatnim roku. Dziś przypominamy ich twórczość i najważniejsze dokonania. Obejrzyjcie galerię, w której wspominamy o zmarłych od listopada 2017 roku ludziach sztuki:

Frans Krajcberg
Pochodzący z Polski brazylijski rzeźbiarz, malarz, pisarz i fotograf z rodziny zasymilowanych Żydów o lewicowych poglądach. Miał skomplikowane wojenne losy: Polska, ZSRR, Armia Czerwona, Armia Andersa, LWP, śmierć wszystkich bliskich. Po wojnie nie wrócił do Polski. Wstąpił do Akademii Sztuk Pięknych w Stuttgarcie, potem zamieszkł w Paryżu, a w końcu osiadł w Brazyli i zajął się rzeźbą i malarstwem. Cała twórczość Krajcberga jest ucieleśnieniem ideałów artysty, który postanowił żyć zgodnie z naturą, pokazać piękno przyrody i przestrzegać przez skutkami niszczycielskiej działalności człowieka.
Zmarł 15 listopada 2017 roku w wieku 96 lat.


Frans Krajcberg. 1980. Źródło: http://enciclopedia.itaucultural.org.br