pl | eng

Najciekawsze wystawy lata 2014
Co i gdzie warto obejrzeć w Europie?

Czytano 3186 razy


Wakacje zapewne macie już zaplanowane, ale jeśli nadal zastanawiacie się gdzie pojechać, warto zapoznać się z planem wystaw, które latem 2014 można obejrzeć w europejskich muzeach i galeriach. Zapewniam Was, że jest co oglądać. Nawet w miejscach, które tradycyjnie odwiedzane są głównie dla pięknych widoków. Lato wcale nie jest sezonem ogórkowym!


MOCAK – Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Źródło: architektura.muratorplus.pl

W Polsce najciekawsze wystawy tego lata można obejrzeć w Krakowie.
W Muzeum Narodowym do 10 sierpnia można oglądać jeszcze wspaniałą wystawę Maksymilian Gierymski. Dzieła, inspiracje, recepcja, przygotowaną z okazji przypadającej w tym roku 140. rocznicy śmierci zmarłego w wieku 28 lat artysty. Na wystawie, oprócz 55 obrazów olejnych Gierymskiego i jego 55 prac na papierze, pokazano także dzieła innych twórców z kręgu monachijskiego (polskich, niemieckich, francuskich oraz węgierskich). Także w Muzeum Narodowym do 14 września potrwa jeszcze wielka, podróżująca po świecie wystawa Stanley Kubrick, która w kompleksowy sposób prezentuje życie i twórczość wielkiego reżysera. Pisaliśmy o niej w styczniu.
http://www.muzeum.krakow.pl/Wystawy-biezace.27.0.html
Natomiast w Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK można obejrzeć czwartą z kolei wystawę w serii łączącej sztukę z najważniejszymi terminami cywilizacyjnymi. Do tej pory odbyły się trzy wystawy: Historia w sztuce, Sport w sztuce i Ekonomia w sztuce. Celem tej serii jest ukazanie twórczych inspiracji i możliwości symbolicznych kryjących się w codzienności. Zbrodnia w sztuce, na której można zobaczyć prace 40 polskich i zagranicznych topowych artystów, pokazuje różnorodne możliwości tematyczne, symboliczne i krytyczne, jakie zawiera zbrodnia. Szczególne miejsce na wystawie zajmują dzieła belgijskiego artysty Danny‘ego Devosa, który w swojej twórczości ujawnia fascynację tematyką zbrodni i seryjnych morderstw. Na wystawie można zobaczyć między innymi prace odnoszące się do postaci Eda Geina – seryjnego mordercy, który ze spreparowanych zwłok wykonywał przedmioty użytkowe – a także Teda Bundy’ego, Deana Corlla, znanego jako Candyman, czy instalację nawiązująca do głośnej sprawy morderstwa aktorki Elizabeth Short, nazwanej Czarną Dalią. http://mocak.pl/zbrodnia-w-sztuce



Andy Warhol. Krzesło elektryczne. Serigrafia. 1971. Źródło: mocak.pl

Jakie wystawy warto obejrzeć w Europie?
Kogo drogi zaprowadzą do Rzymu, koniecznie powinien odwiedzić Scuderie del Quirinale, gdzie do 31 sierpnia odbywa się wspaniała wystawa na temat życia i twórczości meksykańskiej artystki Fridy Kahlo – symbolu artystycznej awangardy i obfitości kultury meksykańskiej XX wieku. Legenda, która rozwinęła się wokół życia i twórczości Fridy Kahlo (1907-1954) osiągnęła globalne proporcje. Obrazy Fridy są nie tylko odbiciem jej, naznaczonego przez fizyczne i psychiczne urazy życia. Jej sztuka odzwierciedla także przemiany społeczne i kulturowe, które w efekcie doprowadziły do rewolucji meksykańskiej. To właśnie duch rewolucyjny skłonił ją do ponownej oceny rodzimej przeszłości i tradycji kraju, generując niespotykaną fuzję autoekspresji, języka wyobraźni oraz kolorów i symboli meksykańskiej kultury popularnej. Wystawa zgromadziła wybór absolutnych arcydzieł artystki z największych kolekcji publicznych i prywatnych w Meksyku, Stanach Zjednoczonych i Europie.
http://english.scuderiequirinale.it/categorie/exhibition-frida-kahlo



Frida Kahlo. Autoportrety. 1926 i 1943. Źródło: scuderiequirinale.it

Tych, którzy w lipcu i sierpniu zamierzają odwiedzić Wenecję, zachęcam do odwiedzenia muzeum Peggy Guggenheim Collection, mieszczącego się w Palazzo Venier dei Leoni, gdzie mieszkała kolekcjonerka. Współorganizowana przez muzeum Peggy Guggenheim i Kunstmuseum Basel wystawa Tylko dla twoich oczu. Prywatna kolekcja, od manieryzmu do surrealizmu prezentuje bogaty wybór prac z prywatnej kolekcji Richarda i Ulli Dreyfus-Best z Bazylei. Wybór ponad stu dziesięciu obrazów, rzeźb, rysunków i artefaktów od średniowiecza do współczesności ujawnia szczególny świat tej kolekcji, manifestując współczesne odniesienia do szczególnej mocy oddziaływania sztuki na przestrzeni wieków. Poza podstawowymi kryteriami stawianymi dziełom sztuki, kolekcjonerzy zadbali, aby wszystkie dzieła zawierały fortel. Kolekcja obejmuje między innymi dzieła Arnolda Böcklina, Victora Braunera, Pietera Brueghela Starszego, Giorgio de Chirico, Francesco Clemente, Salvadora Dalí, Maxa Ernsta, René Magritte'a, Man Raya i Andy'ego Warhola. Kto nie zobaczy tej szczególnej wystawy w Wenecji, będzie miał szansę obejrzeć ją od 21 września 2014 do 4 stycznia 2015 w Bazylei.
http://www.guggenheim-venice.it/inglese/exhibitions/mostre.php?tipo=2


Giuseppe Arcimboldo. Hieronymus Bosch. Źródło: azureazure.com


René Magritte. Salvador Dalí. Źródło: azureazure.com

Kto wybiera się do Hiszpanii? Od 10 czerwca do14 września w muzeum Thyssen - Bornemisza w Madrycie odbywa się świetna wystawa Mity pop-artu, prezentująca między innymi obrazy Rauschenberga, Wesselmanna, Lichtensteina, Warhola i Hockney'a. Wystawa pozwala spojrzeć na pop-art i ocenić go na nowo z perspektywy XXI-go wieku. Ponad 70 prac zgromadzonych na wystawie to zarówno przykłady pionierskiego brytyjskiego pop-artu, jak i klasyczne amerykańskie prace, a także przykłady rozprzestrzeniania się tego ruchu w całej Europie, zgromadzone w celu identyfikacji międzynarodowych źródeł pop-artu. Przegląd mitów, tradycyjnie definiujących ten ruch w sztuce, ma na celu pokazanie, że​​ zwodnicza powierzchowność i banalność legendarnych obrazów pop-artu w rzeczywistości ukrywa kod ironiczny istotny dla postrzegania rzeczywistości, jedyny, który przetrwał w sztuce współczesnej. Pojawienie się pop-artu w latach 50. i na początku 60. roku było jednym z najbardziej wyzwalających momentów w historii sztuki. Jego poparcie dla nowych technologii i kultury konsumpcjonizmu zburzyło bohaterskie, subiektywistyczne aspiracje poprzednich ruchów awangardowych i doprowadziło do reintegracji sztuki i rzeczywistości. Dzięki nieustannej wymianie wzajemnej między sztuką, kulturą wizualną i popularną, pop-art przyniósł kres podziału na kulturę "wysoką" i "niską" i otworzył nową debatę na temat relacji między estetyką i anty-estetyką. Od czasu pop-artu każdy obraz jest do recyklingu, a każdy obiekt może stać się sztuką. Jego skutkiem jest nowa interpretacja obrazu we współczesnej kulturze.
Kto nie wybiera się do Hiszpanii, może odbyć wirtualną wycieczkę po wystawie:
http://www.museothyssen.org/microsites/exposiciones/2014/mitos-del-pop/vv/index_in.htm


Roy Lichtenstein. Kobieta w kąpieli. 1963. Źródło: museothyssen.org

Mitami pop-artu doskonale współgra prezentowana od 25 czerwca do13 października w Reina Sofia Museum w Madrycie wystawa prac brytyjskiego prekursora pop-artu Richarda Hamiltona. Wystawa prezentuje wybór ponad 250 dzieł z lat 1949-2010, od malarstwa, rysunku i akwaforty, eksperymentalnych generowanych komputerowo obrazów, fotografii, po stworzone we współpracy z innymi artystami projekty i obrazy kultury komercyjnej i rozrywkowej. Wystawa pozwala z bliska przyjrzeć się wielu aspektom twórczości Hamiltona. Bardzo interesująca jest także prezentacja różnych urządzeń i instalacji. Dodatkowo odtworzono pierwszą instalację/wystawę Hamiltona Wzrost i forma, prezentowaną po raz pierwszy w Instytucie Sztuki Współczesnej w Londynie w 1951 roku. http://www.museoreinasofia.es/exposiciones/richard-hamilton


Richard Hamilton. Źródło: visitmuseums.com

Tych, którzy zamierzają odwiedzić Węgry, z pewnością zainteresuje wystawa Świat Toulouse-Lautreca w Szepmuveszeti (Muzeum Sztuk Pięknych) w Budapeszcie (od 10 kwietnia do 10 sierpnia 2014). Wystawa, przygotowana z okazji 150. rocznicy urodzin artysty, pragnie rzucić światło na ostatnią dekadę jego twórczości (1891/1901), charakteryzującą się ożywioną działalnością w dziedzinie litografii. Muzeum posiada dużą własną kolekcję prac Toulouse-Lautreca – litografii, grafik wykonanych techniką suchej igły, plakatów i ilustracji książkowych. Ciekawe jest również to, że niektóre kompozycje znajdują się w różnych fazach drukowania lub wariantach kolorystycznych, umożliwiając wgląd w proces kreacji artystycznej. Wystawa jest podzielona na działy tematyczne, przedstawiające życie Paryża z okesu "belle epoque" oraz sceny z życia publicznego i prywatnego osób związanych z artystą, umożliwiając badanie granic między sztuką popularną i elitarną. Uzupełnieniem wystawy są archiwalne fotografie, filmy, a nawet wstawki muzyczne zintegrowane z wystawą.
http://www.szepmuveszeti.hu/exhibitions/the-world-of-toulouse-lautrec-1262


Henri de Toulouse-Lautrec. Źródło: szeged.varosom.hu

Kto zamierza spędzić wakacje w Szwajcarii, powinien koniecznie obejrzeć wystawę Gerharda Richtera w Beyeler Foundation w Bazylei (18 maja - 7 września 2014). Niemiecki artysta Gerhard Richter (ur. 1932) uważany jest za najważniejszego artystę naszych czasów. Wystawa w Fondation Beyeler łączy dzieła powstałe w seriach, cyklach i stylach z każdego okresu trwającej 60 lat kariery Richtera. Zawiera figuratywne portrety, martwe natury, pejzaże i obrazy abstrakcyjne. Wystawa jest kompleksowym omówieniem spektrum malarstwa Richtera we wszystkich jego wymiarach i technikach. http://www.fondationbeyeler.ch/en/exhibitions/gerhard-richter/introduction


Gerhard Richter. Las. 2005. Źródło: fondationbeyeler.ch


Gerhard Richter. Matka i dziecko. 1995. Źródło: fondationbeyeler.ch


Gerhard Richter. 1024 kolory (Detal). 1973. Źródło: fondationbeyeler.ch

Najciekawsze wystawy tradycyjnie można obejrzeć w Londynie. W londyńskiej Tate Modern prawdziwa uczta dla ducha: od 17 kwietnia do 7 września Henri Matisse: Wycinanki, a od 16 lipca do 26 października Malewicz – dwóch wielkich artystów XX wieku. Henri Matisse: Wycinanki to najbardziej kompleksowa wystawa poświęcona kiedykolwiek wycinankom artysty wykonanym w latach 1943-1954, 120 innowacyjnych dzieł z ostatniego okresu twórczości artysty, z których wiele jest prezentowanych po raz pierwszy.


Henri Matisse. Ślimak.1953. Źródło: tate.org.uk


Henri Matisse. Błękitny akt. 1952. Źródło: tate.org.uk

Kazimierz Malewicz – artysta tak wpływowy, jak radykalny, rzucił długi cień na historię sztuki nowoczesnej. Jest to pierwsza od trzydziestu lat retrospektywna wystawa artysty w Wielkiej Brytanii, łącząca prace ze zbiorów w Rosji, Stanach Zjednoczonych i Europie. Malewicz (1879-1935) żył i pracował w jednym z najbardziej burzliwych okresów historii XX wieku. Urodzony w carskiej Rosji, był naocznym świadkiem pierwszej wojny światowej i rewolucji październikowej. Jego wczesne doświadczenia jako malarza doprowadziły go do wynalazku suprematyzmu, śmiałego języka wizualnego abstrakcyjnych kształtów geometrycznych i surowych kolorów, zwieńczonych słynnym Czarnym kwadratem – ikoną modernizmu. Jego malarstwo zostało objawione światu po miesiącach tajemnicy i ponownie ukryte na prawie pół wieku po śmierci twórcy. Jeden z dwóch, oprócz Marcela Duchampa, największych i najbardziej wpływowych wizjonerów w sztuce XX wieku. http://www.tate.org.uk/


Kazimierz Malewicz. Czarny kwadrat. 1913. Źródło: tate.org.uk


Kazimierz Malewicz. Autoportret. 1908-1910. Źródło: tate.org.uk

Na deser w oddziale Tate Modern w Liverpoolu od 6 czerwca do 5 października 2014 Mondrian i jego pracownie. Holenderski malarz Piet Mondrian (1872-1944) znany jest jako jeden z najważniejszych innowatorów, którzy przyczynili się do rozwoju abstrakcji na początku XX wieku, a jego wspaniałe prace są rozpoznawane przez każdego, od miłośników sztuki po studentów architektury i grafików projektantów. Jakim był człowiekiem? Jakie czynniki doprowadziły go do opracowania tego rozpoznawalnego przez wszystkich stylu? Wystawa powstała dla uczczenia 70. rocznicy śmierci artysty i ukazuje nie tylko znaczenie Mondriana, ale także okoliczności (zarówno w życiu i twórczości), które przekształciły ciekawego, lecz lokalnego holenderskiego artystę w radykalnego innowatora o międzynarodowym znaczeniu. Wystawa śledzi drogę osobistego i estetycznego rozwoju Mondriana i szuka związków między nimi – główną atrakcją jest naturalnej wielkości rekonstrukcja jego paryskiej pracowni, co pozwala odwiedzającym poznanie nie tylko sztuki Mondriana, ale także świata trójwymiarowej wersji jego kolorowych eksperymentów w malarstwie.


Piet Mondrian. Kompozycja żółto-czerwono-niebieska. 1937-42. Źródło: tate.org.uk


Rekonstrukcja paryskiej pracowni Mondriana przy 26 rue du Depart na podstawie fotografii Paula Delbo z 1926 roku. Źródło: tate.org.uk

W Londynie nie można pominąć niezwykle ciekawej wystawy Wedding Dresses (Suknie ślubne) 1775-2014, która od 3 maja do 15 marca 2015 odbywa się w Victoria & Albert Museum. Wystawa śledzi rozwój białej sukni ślubnej i jej traktowania przez kluczowych projektantów mody, takich jak Charles Frederick Worth, Norman Hartnell, Charles James, John Galliano, Christian Lacroix, Vivienne Westwood czy Vera Wang i ukazuje rozwój mody przez ostatnie dwa wieki. Na wystawie można obejrzeć wspaniały zestaw najbardziej romantycznych, czarujących i ekstrawaganckich sukien ślubnych z kolekcji muzeum, a także kilka ważnych nowych zdobyczy oraz suknie wypożyczone specjalnie na wystawę, w tym fioletową suknię noszoną przez Ditę Von Teese podczas jej ślubu z Marilyn Mansonem oraz stroje noszone przez Gwen Steffani i Gavina Rossdale'a podczas ich ślubu. Wystawa prezentuje historię sukni ślubnej, odsłaniając fascynujące szczegóły o życiu noszących i oferuje kameralny wgląd w ich personalną sytuację i modowe wybory. http://www.vam.ac.uk/content/exhibitions/wedding-dress-1775-2014/





Suknie ślubne z wystawy w V&A Museum. 2014. Źródło: vam.ac.uk

Na koniec proponuję wycieczkę do Amsterdamu, gdzie od 21czerwca do 5 października w nowej plenerowej galerii Rijksmuseum odbywa się wystawa 14 rzeźb słynnego amerykańskiego malarza, rzeźbiarza i przedstawiciela sztuki kinetycznej Alexandra Caldera (1898/76). Na wystawie prezentowane są rzeźby monumentalne i słynne mobile artysty. Dzięki współpracy z Fundacją Calder, wielkoformatowe rzeźby z muzeów i kolekcji prywatnych z Europy i Stanów Zjednoczonych pojawiły się na wolnym powietrzu w Amsterdamie. Wystawa jest drugim z serii corocznych międzynarodowych pokazów rzeźby, które zostaną zaprezentowane w ogrodach Rijksmuseum w ciągu najbliższych czterech lat. Pokaz rzeźb Caldera, który jest bez wątpienia jednym z najbardziej znanych twórców nowoczesnej rzeźby, tworzy fascynujący krajobraz okazałych form abstrakcyjnych. Jego wycinane, kolorowe abstrakcyjne obiekty, które poruszają się w powietrzu lub spoczywają twardo na ziemi można znaleźć na całym świecie, w muzeach lub w ogrodach i na publicznych placach.


Pokaz rzeźb Alexandra Caldera w galerii plenerowej Rijskmuseum. 2014. Źródło: artdaily.com

Życzę wszystkim wspaniałych wakacji i ciekawych artystycznych podróży. :-)  


Joanna Furgalińska